Κρήτη, 1898. Στην Κανεβάρο, κεντρικό δρόμο των Χανίων, χριστιανοί και μουσουλμάνοι – ο καφετζής, ο χρυσικός, ο μπακιρτζής, ο φούρναρης, ο σαμαράς και οι σιδεράδες – ανεβάζουν τα ρολά στα καταστήματά τους αδελφωμένοι στην κοινή τους μοίρα. Ανυποψίαστοι για τις ταραχές που έρχονται: «Δε χρειαζόμαστε περιπέτειες τώρα δα.»

Τα νέα φτάνουν συγκεχυμένα: ο οθωμανικός και ο ελληνικός στρατός θα αποσυρθούν από την Κρήτη, ο διοικητής θα εκλέγεται από τις Προστάτιδες Δυνάμεις. Οι χριστιανοί συζητούν για την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Οι μουσουλμάνοι αναρωτιούνται τι περιμένουν στην Ισταμπούλ για να βάλουν τάξη στο χάος. Μέσα στα επόμενα είκοσι πέντε χρόνια, εξεγέρσεις, συγκρούσεις, Βαλκανικοί πόλεμοι και ανταλλαγές πληθυσμών, θα πέσουν με δύναμη πάνω και στις δύο κοινότητες της Κρήτης, σπέρνοντας τον πόνο του ξεριζωμού, της προσφυγιάς και του θανάτου. Ο Ιμπραήμ Γιαρμακαμάκης, ο γιος του χρυσικού Μουσταφά εφέντη, θα δει τον κόσμο να αλλάζει δραματικά. Η προσωπική του ιστορία θα παρασυρθεί στη δίνη των καιρών: ερωτευμένος με την όμορφη Τζεμιλέ, θα την παντρευτεί και θα τη χάσει στη γέννα της κόρης τους. Η ζωή του θα ανατραπεί. Κάτι όμως θα τον πονάει το ίδιο όσα χρόνια κι αν περάσουν: «Αυτή η γη δεν είναι και δική μας; Ποιος είναι περισσότερο Κρητικός;»

«Έχουν και οι κοινωνίες μια μοίρα, όπως έχουν κι οι άνθρωποι. Η μοίρα τούτη γράφεται κάποτε με πολύ πόνο.» Μια ιστορία για τις χαμένες πατρίδες. Ένα βαθύτατα ανθρώπινο και συγκινητικό ιστορικό μυθιστόρημα που καλύπτει το διάστημα 1898-1923 και αποτυπώνει τις σχέσεις ανάμεσα στους Χριστιανούς και Μουσουλμάνους της Κρήτης, τα ανάμικτα συναισθήματα φιλίας και έχθρας μέσα στη δίνη των ιστορικών εξελίξεων και τον τρόπο με τον οποίο η ανταλλαγή πληθυσμών επηρέασε και τις δύο κοινότητες. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ότι το μυθιστόρημα εμπεριέχει βιογραφικά στοιχεία, καθώς πρόκειται για την ιστορία του παππού της Αλτίνσαϊ Ιμπραήμ Γιαρμακαμάκη, από τους Κρήτες μουσουλμάνους που αναγκάστηκαν να φύγουν από το νησί με την ανταλλαγή πληθυσμών. Το 2006 η πολιτικός επιστήμων και συγγραφέας Σαμπά Αλτίνσαϊ είχε παραστεί στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Θεσσαλονίκης σε Στρογγυλό Τραπέζι που είχε διοργανώσει το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου με θέμα «Οι Έλληνες γράφουν για τους Τούρκους και οι Τούρκοι γράφουν για την Ελλάδα» και εισηγητές επιστήμονες και συγγραφείς και από τις δύο χώρες. Εκεί είχε τονίσει πως οφείλουμε να προσπαθούμε να είμαστε αντικειμενικοί, γιατί λειτουργούμε σαν καθρέφτης ο ένας λαός για τον άλλον.