ΥΠΟ ΕΚΔΟΣΗ
Η γυναίκα σ’ όλες τις χώρες και σ’ όλες τις κοινωνικές τάξεις ήταν για αμέτρητους αιώνες σε πλήρη σχεδόν υποταγή και κάτω από την περιφρούρηση της οικογένειας. Στερούνταν όχι μόνο το δικαίωμα σε ανώτερη μόρφωση, αλλά και η εκπαίδευσή της ήταν προσαρμοσμένη σε μια κατάσταση νοητικής ανεπάρκειας, κατά κάποιον τρόπο. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, με πολύ σπάνιες εξαιρέσεις, τα προσόντα της όχι μόνο προσπερνούνταν σιωπηρά, αλλά αν τα προσόντα αυτά ξεπερνούσαν τα συνηθισμένα όρια του στενού πεδίου των οικιακών δραστηριοτήτων, αυτό επικρινόταν δημόσια. Κι όμως η γυναίκα έδινε, κι όλα γίνονταν δεκτά απ’ αυτήν, μολονότι η αναφορά του ονόματός της αποφευγόταν προσεκτικά. Έγινε κι ακόμα γίνεται μεγάλη αδικία όσον αφορά τη γυναίκα. Η ίδια η γυναίκα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι κατώτερη από τον άνδρα. Οφείλει και πρέπει να βοηθήσει να μάθουν να ζουν και να συνεργάζονται αρμονικά οι δύο Αρχές, η Αρσενική και η Θηλυκή, για έναν κόσμο υγιή πνευματικά και σωματικά.
Από το βιβλίο: Επιστολές της Έλενας Ρέριχ, τόμος ΙΙ
Oι πίνακες που κοσμούν το εξώφυλλο, το εσωτερικό του βιβλίου και τα αυτιά του εξωφύλλου είναι του Nicholas Roerich, Μουσείο N. Roerich, Νέα Υόρκη.