ΠΟΘΟΙ ΚΑΤΩ ΑΠ' ΤΙΣ ΛΕΥΚΕΣ

12.17€ 10.96€

Βραβευμένο Συγγραφέας: Ο'ΝΗΛ, ΕΥΓΕΝΙΟΣ
Έτος έκδοσης: 2000
ISBN: 978-960-04-1738-8
ΣΕΛ.: 120
Σχήμα: 17 Χ 24
Τίτλος πρωτοτύπου: Desire under the elms
Γλώσσα πρωτοτύπου: Αγγλικά
Μετάφραση: Μπελιές, Ερρίκος
Βάρος: 277.00 γραμ.
Μαλακό εξώφυλλο
Βραβείο: ΝΟΜΠΕΛ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ 1936

Το βιβλίο δεν είναι διαθέσιμο αυτή τη στιγμή

ΝΟΜΠΕΛ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ 1936

Απόσπασμα:

Πρώτη πράξη
Σκηνή 2
Σελ. 17, 18, 19

ΗΜΠΕΝ

(Αποφασιστικά) Α, μπα! Δεν θα φύγετε ποτέ από δω. Γιατί περιμένετε το μερίδιό σας από το χτήμα, όταν τα τινάξει ο γέρος.

ΣΙΜΕΟΝ

(Μετά από παύση) Το δικαιούμαστε.

ΠΗΤΕΡ

Τα δύο τρίτα είναι δικά μας.

ΗΜΠΕΝ

(Πετάγεται όρθιος) Κανένα δικαίωμα δεν έχετε. Δεν ήτανε δικιά σας μάνα! Και το χτήμα ήτανε δικό της! Εκείνος της το πήρε, της το ‘κλεψε. Τώρα που πέθανε η μάνα μου, το χτήμα είναι δικό μου.

ΣΙΜΕΟΝ

(Ειρωνικά) Αυτό να το πεις στο γέρο – όταν μας έρθει πίσω. Βάζω στοίχημα ότι θα γελάσει – πρώτη φορά στη ζωή του. Χα!
(Γελάει σαν να γαβγίζει)

ΠΗΤΕΡ

(Εξίσου ειρωνικός με τον αδερφό του) Χα!

ΣΙΜΕΟΝ

(Μετά από παύση) Τι έχεις μαζί μας, Ήμπεν; Όσο περνάει ο καιρός τα μάτια σου σκοτεινιάζουνε – σαν κάτι να σε τρώει.

ΠΗΤΕΡ

Ναι, ναι.

ΗΜΠΕΝ

Να σας πω τι έχω! (Απότομο ξέσπασμα) Γιατί δεν μπήκατε στη μέση, ανάμεσα σ’ εκείνον και στη μάνα μου, όταν τη βασάνιζε, κλειδωμένη εδώ μέσα, μέχρι που την έστειλε στον τάφο – γιατί δεν τη βοηθήσατε, έτσι, για να της ξεπληρώσετε όλες τις καλοσύνες που σας είχε κάνει;
(Μεγάλη παύση. Οι δύο τον κοιτάζουνε κατάπληκτοι)

ΣΙΜΕΟΝ

Είχαμε… να ποτίζουμε τα ζώα.

ΠΗΤΕΡ

… Να κόβουμε ξύλα.

ΣΙΜΕΟΝ

… Να οργώνουμε.

ΠΗΤΕΡ

… Να θερίζουμε.

ΣΙΜΕΟΝ

Να ρίχνουμε κοπριά.

ΠΗΤΕΡ

… Να ξεβοτανίζουμε.

ΣΙΜΕΟΝ

… Είχαμε να κλαδεύουμε.

ΠΗΤΕΡ

… Ν’ αρμέγουμε.

ΗΜΠΕΝ

(Τους διακόπτει) Και να χτενίζετε τοίχους – τη μία πέτρα πάνω στην άλλη – να χτίζετε τοίχους, ώσπου οι καρδιές σας πετρώσανε – γίνανε μαντρότοιχοι που αποκλείσανε κάθε σας συναίσθημα.

ΣΙΜΕΟΝ

(Ειλικρινά) Δεν μας έμενε ούτε στιγμή ν’ ασχοληθούμε με…

ΠΗΤΕΡ

(Στον Ήμπεν) Κι εσύ τι έκανες; Όταν πέθανε η μάνα σου ήσουνα δεκαπέντε χρόνων, ολόκληρος άντρας. Έκανες τίποτα;

ΗΜΠΕΝ

(Άγρια) Τόσες δουλειές έκανα από μικρός, ξέχασες; (Παύση. Πιο αργά.) Μόνον όταν εκείνη πέθανε το κατάλαβα. Όταν ανέλαβα και τις δικές της δουλειές – το μαγείρεμα και όλα τ’ άλλα. Τότε κατάλαβα τι τραβούσε – τρέχα στο χωράφι να βοηθήσεις – γύρνα πίσω στο σπίτι να βράσεις πατάτες – τηγάνισε μπέηκον – ψήσε κουλουράκια – μην ξεχάσεις να ρίξεις ξύλα στη φωτιά – η χόβολη μαζεύτηκε, άδειασέ τη – και τα μάτια της να κλαίνε απ’ την κάπνα και τις στάχτες. Έρχεται ακόμα τα βράδια – στέκεται εκεί, στη στόφα – δεν μπορεί να ξεκουραστεί, ν’ «αναπαυθεί εν ειρήνη». Δεν μπορεί να συνηθίσει την ελευθερία της, ούτ’ εκεί μέσα, στον τάφο της.

ΣΙΜΕΟΝ

Κουβέντα δεν έβγαζε, πάντως.  Ούτ’ ένα παράπονο.

ΗΜΠΕΝ

Είχε κουραστεί πάρα πολύ. Και είχε συνηθίσει την κούρασή της. Κι εκείνος έφταιγε για όλα. (Φουντώνει) Εγώ, αργά ή γρήγορα, θα τον ξεμπροστιάσω. Θα του ρίξω κατάμουτρα όσα δεν τόλμησα τότε! Θα τα φωνάξω μέχρι να σκάσουν τα πλεμόνια μου. Μήπως έτσι βρει γαλήνη η μάνα μου στον τάφο.
(Κάθεται πάλι στην καρέκλα του και βυθίζεται στη σιωπή. Οι άλλοι δύο τον κοιτάζουν κάπως αδιάφοροι.)


Ο'ΝΗΛ, ΕΥΓΕΝΙΟΣ Ο'ΝΗΛ, ΕΥΓΕΝΙΟΣ

Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας, από τους πλέον σημαντικούς του εικοστού αιώνα, ο οποίος τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας (1936) και τέσσερις φορές με το βραβείο Πούλιτζερ για τα έργα: "Beyond the horizon" (1920), "Anna Christie" (1922), "Strange Interlude" (1928), "Long day's journey into night" ...περισσότερα