Εξομολογήσεις παιδιών που ζουν στην Ελλάδα ως μετανάστες, πρόσφυγες ή παλιννοστήσαντες ΠΡΟΛΟΓΟΣ: ΕΥΓΕΝΙΑ ΦΑΚΙΝΟΥ (σελ.: 144, Δεκέμβριος 2004) Σ’ αυτό το βιβλίο τα παιδιά μιλούν με τα μάτια της ψυχής τους. Καταθέτουν την προσωπική εμπειρία τους, γεμάτη παράπονο, τραύματα, ανησυχίες αλλά και δίψα για δικαιοσύνη, αλληλεγγύη και αισιοδοξία για το μέλλον. Κοινό τους αίτημα ο σεβασμός στη διαφορετικότητα και η αγάπη. Δείχνουν τον τρόπο να ζει κάποιος συμφιλιωμένος με δύο πατρίδες, δύο γλώσσες, δύο πολιτισμικές παραδόσεις, ξεπερνώντας εμπόδια και κερδίζοντας απ’ αυτό δύναμη και όραμα. Διεκδικούν μια θέση στην καρδιά μας, μια θέση στη διαμόρφωση του κοινού μας μέλλοντος. Το βιβλίο περιέχει εξομολογήσεις παιδιών από 12 χώρες, που ζουν στην Ελλάδα ως μετανάστες, πρόσφυγες ή παλιννοστήσαντες. Τα κείμενα αυτά βραβεύτηκαν στο διαγωνισμό του Δικτύου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Παιδιών για μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με θέμα: «Δρόμος μετ’ εμποδίων… με όραμα, προσπάθεια κι ελπίδα». Σ’ αυτά τα κείμενα υπάρχουν Έλληνες που έδωσαν απλόχερα αγάπη, βοήθεια και φιλία στους μετανάστες, κι άλλοι που έδειξαν μία στριφνή και φοβισμένη συμπεριφορά… Ελπίζω αυτά τα κείμενα να διαβαστούν από συμμαθητές, φίλους –αλλά και μη φίλους– των παιδιών που με τόση ειλικρίνεια εξέθεσαν τις απόψεις τους… Πιστεύω ότι αυτό το βιβλίο –πέρα απ’ τη λογοτεχνική του αξία- είναι ένα χρήσιμο και ωφέλιμο βιβλίο για όλους μας. Από τον πρόλογο της Ευγενίας Φακίνου